به گزارش روابط عمومي سازمان آموزش و پرورش استثنايي كشور :
به مناسبت روز جهانی اتیسم
روز ۱۳يا 14 فروردین هر سال (دوم آوریل)، به عنوان روز جهانی اوتیسم نام گذاری شده است.

به همین دلیل است که مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز دوم آوریل را به عنوان روز جهانی آگاهی از بیماری اوتیسم اعلام کرده است تا بر نیاز به بهبود زندگی کودکان و بزرگسالانی که از این اختلال رنج می برند، تاکید کند.مداخلات زود هنگام به عنوان بخشی از فعالیت های مربوط به بهداشت، تغذیه و رشد و تکامل کودکان خردسال در تشخیص و مداخله در سلامت، آموزش و رفاه اجتماعی کودکانی که با اختلال اوتیسم زندگی می کنند بسیار مهم است.برابر آمار هایی که در کشور آمریکا که بیشترین پژوهشها در اوتیسم در آن کشور صورت می گیرد، از هر 50 دانش آموز آمریکایی 1 تن به اوتیسم مبتلا می باشد در حالیکه در ایران آمار دقیقی در این خصوص وجود ندارد اما تخمین زده می شود که از هر ۱۵۰ کودک ایرانی یک کودک مبتلا به اوتیسم باشد.
بیماری اوتیسم یا درخودماندگی یا (Autism) یکی از بیماری های جدی گروه بیماری های رشدی اختلالات طیف اوتیسم بوده که در اوایل دوره کودکی (معمولا قبل از 3 سالگی) ظاهر می شود. هر چند علایم و شدت آن در افراد مختلف، متفاوت است، اما همه انواع اوتیسم برتوانایی برقراری ارتباط با دیگران توسط کودک، تاثیر می گذارد.
علایم اوتیسم شامل:
· تاخیر در یاد گیری صحبت کردن و یا اصلا صحبت نکردن (اشکال در مهارت های زبانی).
· کودک ممکن است ناشنوا بنظر برسد حتی اگر آزمایش شنوایی سنجی را طی کرده و نتایج آزمایش شان نرمال باشد.
· انواع رفتارها، علایق و بازی های تکراری. برای مثال تاب خوردن مداوم، علاقه غیرطبیعی به بعضی از اشیاء و ناراحت شدن در صورت تغییر برنامه روتین زندگی.
· ناتوانی در گفتن اسم، برقراری ارتباط چشمی، اجتناب از نوازش شدن و بغل شدن و یا کمک خواستن.
· ناتوانی از شروع مکالمه و صحبت با دیگران و یا عدم توانایی در حفظ مکالمات.
· حساس بودن به نور، صدا و یا لمس شدن و در عین حال بی توجه به درد.
· عادات غذایی عجیب، همچون خوردن تعداد کمی از انواع غذا و یا خوردن مواد غیرخوراکی همچون گچ یا خاك. رفتار خودزنی مثلا کوبیدن سر به زمین یا دیوار و یا با دست ها.
بهترین زمان برای تشخیص و درمان کودکان اوتیسمی فاصله بین تولد تا ۳ سالگی است، اگر تشخیص اوتیسمی بودن کودک در این فاصله انجام شود، با تکنیکهایی که در علم پزشکی و روانپزشکی و مشاوره ابداع شده است، میتوان امیدوار بود که این گونه افراد بتوانند از حداقل امکان ارتباط برای اشتغال در کار های سهل و ساده برخوردار شده و به نوعی به اجتماعی شدن آنها کمک نمود.
کودکانی که در معرض خطر ناتوانی های ذهنی هستند یا با آنها زندگی می کنند باید در زودترین زمان ممکن از طریق برنامه های غربالگری و سلامت دوران بارداری شناسایی شده و به سوی خدماتی از جمله مداخلات زود هنگام، آموزش پیش دبستانی، مراقبت و طرح های سلامت جامعه هدایت شوند